recenzent uOSIu

Trasa "Garcia plays Kyuss" jest na pewno odpowiedzią na życzenia fanów o reaktywację słynnej grupy, a także najlepszym chyba sposobem dla Garcii na przypomnienie o sobie - wszak nie zrobił nic godnego uwagi od czasu Slo Burn i ewentualnie Unidy, a to było już ładnych parę lat temu.

Cały koncert zaczął się dopiero po 23, bo najważniejszym wydarzeniem dnia był dla wielu finał mundialu, który jak na złość został rozstrzygnięty dopiero w dogrywce, co dodatkowo opóźniło wejście zespołu. Ci, co kibicowali Hiszpanii mieli na pewno lepsze humory, a kibice Holandii mogli wyładować frustrację, kiedy wszysto się zaczęło - na parkiecie zawrzało, od pierwszych dźwięków zawiązało się solidne pogo, a nawet crowd surfing, co przy tak kameralnej widowni (Firlej to nie wielka sala - 600m2, góra 300 osób, mogę się mylić co do ilości - byłem tam pierwszy raz) było niezłym hardcorem. Klimatu dodawał fakt, że zespół znajdował się dosłownie na wyciągnięcie ręki - mała scena, bez większego podwyższenia - super.

Poza jednym wyjątkiem, o którym na koniec, słuchaliśmy w Firleju najpopularniejszych kawałków Kyussa, zagranych na prawdę nieźle, a chwilami zajebiście porywająco. Nowi współpracownicy Garcii nie należą na pewno do wielkich wirtuozów ani indywidualności scenicznych, ale przyłoić potrafili zacnie. Pewnie, że nie dawało się zapomnieć, że to nie jest prawdziwy Kyuss, że brak Josha Homme i Nicka Olivieri, ale w najlepszych momentach, całośc brzmiała jakby Ci wspomniani muzycy jednak byli obecni. A przynajmniej większość zgromadzonych bawiła się na tyle świetnie, że nawet gdyby zamiast Homme'a był Skawiński, to nikt by nie narzekał. Jedyne momenty, gdy czuć było braki, to te bardziej psychodeliczne, klimatyczne i spokojne. Kyuss czarował brzmieniem, płynnością grania, pustynno - narkotycznym klimatem - do tego trzeba nieprzeciętnego talentu, którego muzykom zabrakło (np w Molten Universe czegoś mi brakowało), a sam Garcia nie był w stanie nadrobić takich niedostatków. Ale jak już wpsomniałem, hasłem przewodnim było "napierdalaj!!!", a do tego umiejętności im starczało. Koncert był dosyć krótki (w sumie to się trochę pogubiłem z obliczaniem czasu, ale wydaje mi się, że około 1.5 godziny), ale ilość energii zabójcza. Sam bis mnie powalił na łopatki - najpierw Green Machine, a potem na sam finał jedyny nie-Kyussowy utwór: Pilot The Dune z repertuaru Slo Burn - najlepsza rzecz, jaką Garcia zrobił po rozwiązaniu macierzystego zespołu. Po tym byłem już prawie martwy ze zmęczenia i przegrzania :)

Ogólnie - było na prawdę dobrze, nie ma się czego czepiać :) Garcia mógłby regularnie wpadać z takimi koncertami i może nastepnym razem niech zawita bardziej na północ - dojazd z Gdańska do Wrocławia to jednak mocne przeżycie i gdyby nie to, że i tak akurat byłem wyjątkowo na południu, to by mi się raczej nie chciało i straciłbym naprawdę fajny koncert...

El Rodeo

Spaceship Landing

Molten Universe

Demon Cleaner

Green Machine

Pilot the Dune