recenzent uOSIu

Minęło 20 lat od wydania "Achtung Baby" - jednego z najważniejszych albumów U2. Z tej okazji magazyn Q opublikował składankę wielkich przebojów z tej płyty w wykonaniu takich artystów jak Patti Smith, Depeche Mode, Nine Inch Nail czy Jacka White'a właśnie - i to tego ostatniego piosenki możemy już dziś posłuchać (w rozwinięciu).

Styl Jacka White'a jest rozpoznawalny prawie od pierwszych dźwięków, ale artysta podszedł do tematu z szacunkiem - "Love is blindness" to utwór U2 i nie ważne jakim zmianom zostanie poddany, zawsze będzie w nim słychać talent kompozytorski Bono i The Edge'a. Fantastyczny cover!

"Rome" - taki tytuł ma płyta przygotowywana przez wszechstronnego producenta Danger Mouse i włoskiego kompozytora Daniele Luppi, którzy do udziału namówili Jacka White'a i Norę Jones. Wszyscy piszą, że projekt jest utrzymany w klimacie spaghetti westernu, ale nie ma co przesadzać - Ennio Morricone to nie jest :)

Na pitchfork znalazłem dwa pierwsze nagrania - zapowiadają się sympatycznie, choć raczej nie spowodują jakiejś rewolucji w moim życiu.

SXSW (South by Southwest, czyli Południe/Południowy zachód) to duża impreza w Texasie łącząca konferencje i festiwale firmowe oraz muzyczne. W ciągu ostatnich tygodni przewinęło się tam mnóstwo ważnych artystów. Nie mogło tam zabraknąć i Jacka White'a, który obecnie jeździ po festiwalach swoim obwoźnym sklepem z płytami Third Man Records. Ciężarówka, poza tym że wygląda świetnie, ma najwyraźniej wbudowany zestaw nagłaśniający, bo Jack, a następnie Seasick Steve mogli podpiąć gitary i mikrofony bezpośrednio do niej :)

Kim jest Jack White nie trzeba zbyt wiele pisać, wystarczy wspomnieć The White Stripes, The Raconteurs i The Dead Weather, ale Seasick Steve jest zdecydowanie bardziej tajemniczą postacią. Pierwszy raz zobaczyłem go już jakiś czas temu w dosyć niecodziennych okolicznościach, bo jako gościa oryginalnego Top Gear (oczywiście w ramach A Celebrity in a Resonably Priced Car:). Ten 70-letni bluesman znany jest z grania na nietypowych instrumentach i przerabianych gitarach, jak choćby w tym nagraniu - jego instrument ma jedynie 3 struny, a brzmi jakby było ich przynajmniej dwa razy więcej :) Seasick Steve podpisał właśnie kontrakt z wytwórnią Jacka, więc być może usłyszymy jego nowe nagrania już niebawem - dla większości, w tym dla mnie, będzie to na pewno pierwsza prawdziwa okazja do posłuchania jego muzyki.

Na koniec całkiem ciekawy wywiad z Jackiem przeprowadzony przez Pitchfork - jest trochę o planach na przyszłość, o sesjach z Bobem Dylanem i Jayem Z oraz nieco o rozwiązaniu The White Stripes. Całość po angielsku, bo na tłumaczenie w życiu nie znajdę czasu.

Jeszcze trochę bym zwlekał z opublikowaniem tej listy, a zastał by mnie rok 2012 :) Chciałem sobie dać trochę czasu na nadrobienie zaległości i przesłuchanie płyt, które pojawiły się na innych listach, których nie znałem, a które były bardzo chwalone. Może trochę bez sensu, bo nie zmieniło to wcale moich faworytów, ale lista mimo wszystko jest pełniejsza.

Na liście stare miesza się z nowym, co nie jest żadnym zaskoczeniem, ale ogólnie mam wrażenie, że trochę więcej tym razem rockowych brzmień, co jest świetne. Chyba w ogóle wraca trochę życia w klimaty rockowe, może ponownie teorie o śmierci rocka są przedwczesne :)

Kolejność na tej liście jest nieco przypadkowa - zależy bardziej od mojego nastroju niż jakiejś obiektywnej oceny. Nie uważam wcale że nowe Massive Attack jest lepsze niż The Dead Weather - w ogóle tych dwóch płyt nie potrafię porównać, bo one działają na zupełne inne emocje. Po prostu niektóre płyty wyróżniam, a która zostanie w moim walkmanie na dłużej, to się dopiero okaże :D

Wczoraj poznaliśmy 10 najlepszych płyt 2010 roku wg słuchaczy programu Agnieszki Szydłowskiej w radiowej Trójce - zestawienie ciekawe, bo nie robione przez tzw. specjalistów, a przez słuchaczy - i to chyba widać. W większości dotychczasowych podsumowań brakowało mi pewnych tytułów, które tutaj znalazły swoje miejsce.

Tym razem postanowiono połączyć płyty polskie i zagraniczne - fajnie, że zdecydowali się na taki eksperyment, ale mimo wszystko wydaje mi się on nieudany. Rodzime produkcje jak widać w tym zestawieniu nie mają wielkich szans na zaistnienie, co jest częściowo łatwe do wytłumaczenia - wiele najciekawszych polskich płyty 2010 roku to były niezależne produkcje, bez zaplecza bogatych wytwórni, bez wielkich promocji. Do tego w większości nie mają one żadnych szans na zaistnienie za wielką wodą, a więc nie są obecne we wszystkich modnych pismach i portalach. Jak takie Indigo Tree mogłoby się zmierzyć z Arcade Fire czy Massive Attack? Jedyna polska płyta której udało się przebić to "Granda" Brodki - co nie dziwi, bo płyta ta miała w Trójce wielką promocję.

W ostatnich kilkunastu dniach bardzo wiele zespołów ogłosiło plany na przyszłość, tak więc rok 2011 już zapowiada się interesująco. Ten wpis jest hurtowy, bo nie ma tu tyle treści żeby o każdym pisać z osobna, a mimo wszystko sprawę szkoda by było przemilczeć

W ostatnim programie Davida Lettermana ekipa Jacka White'a wykonała 'Blue Blood Blues' - to chyba moja ulubiona piosenka z 'Sea of Cowards' :)
Swoją drogą w obecnych czasach nie zdarza się chyba często, aby prezentując jakiś album w telewizji pokazywać jego wersję analogową :) Trzeba przyznać, że wygląda to znacznie lepiej niż malutka okładka CD.

Jack White wykonujący piosenkę Beatlesów - niezłe zestawienie :) Do tego wydarzenia doszło podczas specjalnego koncertu w Białym Domu, kiedy Sir Paul otrzymał Nagrodę Gershwina z rąk obecnego prezydenta USA. Występowi Jacka zresztą przysłuchiwał się i Barack Obama i Paul McCartney. "Mother's Nature Son" to śliczna, nastrojowa i skromna piosenka z Białego Albumu, w rękach Jacka nabrała zdecydowanie bluesowego odcienia. Nie jest oczywiście lepsza, ale w pewien sposób się broni.

Oczywiście nie widziałem wszystkich interesujących koncertów w ostatni dzień Open'era, ale o wszystkie przynajmniej zahaczyłem, zatrzymując się tam, gdzie czułem się najlepiej. W niedzielny wieczór ta formuła sprawdziła się dla mnie najlepiej - chciałem zobaczyć prawie wszystko, co było oczywiście niemożliwe. Ogólnie niedziela nawet jeśli nie była najlepszym dniem całego festiwalu, to miała super mocne punkty - dla mnie niespodziewanie najważniejszy stał się dla mnie nie Dead Weather, a koncert Damiana Marleya i Nas'a.

Krótko: najnowszy klip ekipy Jacka White'a - The Dead Weather. Kawałek "Blue Blood Blues" jest kolejnym (trzecim?) singlem z płyty "Sea of Cowards"

P.S.: Już tylko 6 dni do koncertu w Gdyni!!!